dijous, 30 d’abril de 2009

DISCIPULI POETAE

Els vostres poemes... Només en la versió llatina. Proveu de fer-ne la traducció!!!

ALÍCIA
In oculis tuis video astros


In oculis tuis video astros,
in tuis manibus sentio pluviam,
in tuo corde inveniam spem:
Odium, necessarium ad accidere amorem
Amor, necessarium ad esse te cum.
In meis oculis legis meam mentem.
In meis manibus sentis quod sentio ad te.
Haud est odium,
solum est meus amor,
qui te amabit in aeternum.

JÚLIA
Caelum caelestis est

Caelum caelestis est
nemus uirens est
ego imbecillus sum
et quaero tuum cor undique
Ignis rubeus est
saxum album est
ubi ille est?
ego uoco illum!
auis flaua est
puer rufus est
non vadas ad ignem
cades ad formidem
audi et cogita omne quod ego dico
somnia et ne obliviscaris mei numquam

LAURA
Dulcis aqua maris quae fugis

Dulcis aqua maris quae fugis
ex suis rosatis labiis,
quae illi dedisti ardentem uitam et nunc
praebes inesperatam mortem.
Scis magis quam nemo illud quod
tulit amans me et ut nunc
uideo amittere eum.
Inter tua brachia: suus lectus mortis.

SANDRA
Procella. Nox. Tenebrae.

Procella. Nox. Tenebrae.
Via solitaria. Ventus lacrimosus.
Silentium rumpens
Et ruptum. Magnum uacuum.
Pluvia pulsat madefactam uiam.
Caeruleum tenebrum, caelus infinitus.
Cadit mortuum lilium marcidum.
Mare translucidum saltat saltatum uenti.
Curate cor saucium
Et saluum facite de fine lento.

ANNA
Rosam dare uolo.


Rosam dare uolo.
At rosam sine spinis.
Rosam immortalem:
Rosam carmine,
Carmen simplis circa rosam.
Rosa perhibet laetitiam.
Rosa formosa et pulchra
signum laetitiae ueris est.
Naturae forma est.
Rosa singularis.

AITOR
Ibi quorsum mea audacia cadauit signo


Ibi quorsum mea audacia cadauit signo;
et gustum cladis sapio,
et temporis seueram clauam sentio.
Cur numquam propositum solui?
Cur numquam, anime, declarauisti?
Numquam in magna uoce...
Nihil semper in memoria fuit
et nihil in perpetuum erit;
memento mori, amor, ne desistas pugna:
longaeuitas tamquam fugacissimus rei transitus
magni momenti res sunt.


MERITXELL
Ver et sol adueniunt

Ver et sol adueniunt
Multae florae plulchrae in rure crescunt
Pueri et puellae contenti sunt
Pueri semper ludunt.

Sol radians urbem illustrat
Dominus feminam amat
Multos passeres audiunt
Felicitas et pax aduenerunt.

Dominus multas flores mulieri dat
Mulier contenta est
Pater filiis crepudia dat
Filii semper contenti sunt.

1 comentari:

Aitor ha dit...

CORRECCIÓ d'errades:

Ibi quorsum mea audacia cecidit signo;
et gustum cladis sapio,
et temporis seueram clauam sentio.
Cur numquam propositum solui?
Cur numquam, anime, questus es?
Numquam in magna uoce...
Nihil semper in memoria fuit
et nihil in perpetuum erit;
memento mori, amor, ne desistas pugna:
longaeuitas tamquam fugacissimus rei transitus
magni momenti res sunt.